Kedim Öldü… yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Melisa

Melisa — Mon, 05 Mar 2012 11:20:25 +0000

İlk karşılaşmamız 1995′li yılların başındaydı. Henüz 15 yaşlarındaydım ve ailemle tatildeydik. Anneannemden gelen bir telefon sonrasında öğrendik ki bize Şirin’i alıp getirmiş. Heybeliada’da bir köpeğin sütünü emerken görmüşler onu minicik bir bebekken, kıyamamışlar ve bana getirmek üzere bir kutuya koyup yollamışlar anneannemle. Biran evvel tatileden eve dönmeye beklemiştim. O zaman sobalı bir evimiz vardı Gemlik’te. Eve gelir gelmez Şirin’i ilk gördüğümde koşup kucağıma almıştım. Ne kadar şirin birşey bu derken koydum adını Şirin olarak. Ailecek çok sevmiştik tabii ki. Evimize yeni bir neşe kaynağıydı. İlk kedimdi. Çocukiuğum onunla gecti. Arkadaşlarım onu tanıdı.

Gittiğimiz her yere onu da götürdük. Kimseye güvenmezdik, bırakmazdık. Ailemizden bir bireydi o. Yemeklerini büyük bir titizlikle hazırladık. Mama kaplarını iyice yıkadık. Çok sağlıklı bir şekilde büyüttük. Çok da mutlu ettik. O da bizi tabii ki. Evin içinde koşturması, oynaması, yorulduğunda yanımıza gelip kıvrılması bambaşkaydı. En üzüntülü anımızda bizi mutlu eden tek varlıktı o. En çok da beni mutlu ediyordu ve bunu biliyordu.

Dile kolay 17 sene geçirdik. Onunla büyüdük bir nevi. En büyük sırdaşım oldu. Konuşamasa bile bütün dertlerimi bilir. Yeri gelir konuşurdum onunla. Yeri gelir kıvrılır yatardık. Benden ayrı kalamazdı. Adını seslendiğimde hemen koşup yanıma gelmesini unutamam. Ondan uzakta olduğumda anlardı. Anneannem: ” Seni özledi, hep arıyor ” derdi. Uzak kalamazdık birbirimizden, aramızda güçlü bir bağ vardı. Ondan uzak olunca arkasını döner otururdu. Bana küserdi yeri zaman.

Morali kötüyken yanıma gelirdi miyaw miyaw diye sokulurdu bana. Dışarı çıkardı gelirdi. Çok akıllıydı kızım. Benimle iletişim kurardı her daim. Konuşamasa bile anlaşırdık, belli işaretlerimiz vardı.

Yaşlandığında kanseri oluştu “Meme kanseri”. Gerçi daha önceleri vardı ama henüz büyümemişti tümörü. Kimyasallara boğmak ve makinelere tutsak etmek istemedik. Ama son günler hayli ağırlaştı. Veterinerimiz onu rahatlatmak için elinden geleni yaptı ama bir yere kadar. Son veterinere götürüşümüzde artık son günleri olduğunu anlamıştık.

3 Mart Cumartesi kendimi iyi hissetmediğim için evde kaldım. Birşeyler hissettim, içime doğdu. Şirin de iyi değildi. O gün evde kaldım, çıkmadım. Beraber uzandık yattık. Meğer son beraber yatışımızmış… Babam da sağolsun ki son halimizi çekmiş telefonundan. (Kafamda pembe beremle uzandığımız resim)

Ertesi gün ağırlaştı. Günlerden 4 Mart… Yemeden kesildi ama yemeye de çalıştı güzel kızım. Belki öleceğini biliyordu. Yavaş yavaş veda edercesine uzaklaştı benden evin içinde. Kendini karanlık köşelere, koltuk altlarına attı. Nefesi zorlanmıştı. Hep yanındaydım, uyumadım. Son nefes alışında, ölme anında onun yanında olduğum için mutluyum. Ama, nefes almak için direnmesi, çabalaması, ufak ufak krizler geçirmesi, bir yandan babamın onun elini tutuşu, okşayıp rahatlatması derinden etkiledi beni. O an anladım. Ölüm korkunç birşey. Asla asla unutamayacak şekilde hafızama kazındı son anları.

Ve… 5 Mart’a girdiğimiz saat gecenin 01:00 suları ve Şirin kötüleşti. Uyumadım tabii, yanıbaşındaydım ve hayata gözlerini kapadı. Hepimiz yanındayken yerde kaskatı kesildi güzel kızım.

Hep bir mucize olacak gibi geliyordu bazen bana. Hani bir anda tekrar küçülecek eski haline dönecek gibi. Cansız bedenini içine koyduğumuz kutusundan çıkıp canlanıcak gibi öyle balkondan baktım ona. Çok zor, inanılmaz boşluk içindeyim.

Öyle güzel anılarımız oldu ki …

Son çırpınışları aklımda. Nasıl üstesinden gelip kendimi rahatlatıcam bilmiyorum.

SENİ ÇOOOK SEVDİM ŞİRİNİM. ÖMRÜMÜN ÇOĞU SENİNLE GEÇTİ. ARKADAŞLARIMI TANIDIĞIMDA SEN VARDIN HEP YANIMDA. ÇOK GÜZEL GÜNLERİMİZ OLDU, MUTLUYDUK DEĞİL Mİ?

SENİ UNUTMAM UNUTAMAM. EN SONUNDA HUZURA KAVUŞTUN ÖYLE DEĞİL Mİ? ACILARIN, SIKINTILARIN DİNDİ. GİTTİĞİN YERDE ÇOK DAHA HUZURLU VE MUTLUSUN.

KAVUŞACAĞIZ ELBET.

RAHAT UYU CANIM, BİTANECİK ŞİRİNİM. HEP BİZİMLESİN, HER DAİM …

Yazar: BAHTİYAR

BAHTİYAR — Tue, 21 Feb 2012 22:00:27 +0000

DÜN KEDİM ÖLDÜ
çocukluğumdan beri kedi beslerim hep ..bu kaçıncı kimbilir..ama bu çok koydu bana..ismi PUFİDİK di..çok uzun tüyeri vardı.ufakken kapının önünde arka ayaklarından araba ezdi geçti..ölür dedi veteriner.süründü resmen.. kaçıp gitmek istedi hep..acısından miyavlarken sokak kapısının arkasından alamadık kaç gün..öleceğini oda anlamış..acısıyla yanlız ölmek için kaçmak kuytulara gizlenmek istemişti..biliyordum önceki hayvanlarımdan..sevdklerine göstermezlermiş ölümlerini hayvanlar.
izin vermedim..ölmiyeceksin iyi olacaksın sen diye konuştum hep.. kucağımda gezdirdim günlerce..alt tarafını incitmemek için öyle hassas tuttum ki hep..kan işedi 3gün.çişe tuttum çocuk gibi..ayakta duramıyor çünkü..kirlenmekte istemiyor..
yemedi içmedigünlerce..ölmek istiyordu..önüne küçük küçük doğranmış ciğer..balık koyuyordum koklamıyordu bile
ama sevgimin gücü galip geldi.. 5 .gün çok az da olsa koyduğum yemeği yerken evettttt diye bağırdım..yaşayacaksın sen ..işte böyle.
sonrasında sürünerek yürümeye..ayağa dikilmeye çalıştı.20 gün sonrasın da ise düşe kalka yürüyordu..yamık yamık kalmıştı..iyileşti,düzeldi günden güne
hep kucağa alıştıya, sarılmak öğrenmişti..kucağımıza aldıkmı kollarını boynumuza dolardı hemen
birgün bakıyorum ..bu kedinin tüylerimi çok uzadııı böyle tombikleşti..yoksa ..yoksa derken..evet.bebekleri olcaktı benim pufidik imn..gündüz leri dışarıya bahçeye çıkardı.gezer gelirdi.bir kaç gözükmedi..meraklandım.birgün öğlen kapının arkasında miyavlama sesi.açtım..sancıları gelmiş benim canımın..baktım kiii doğum başlamış bile..bir yavrunun eli dışarıda..pufidik sabırla miyavlıyor.bana gelmiş..derman ol diye !! doğum gerçekleşmiyor
ne yapabilirim.. bindim arabaya yanıma oğlumu kızımı alarak.pufidik te bir sepetin içinde veteriner aramaya.. kimse kabul etmedi biliyormusunuz..bir kedi parçası diye bakmadılar bile..en son birisi büyük hayvan doğumuna gidiyorum gelince bakarım dedi..bıraktık oraya kediyi..akşam saat 8 de aradı gelin diye.benim ikiz oğlanlar gittiler..yatırmış gazete yayılı bir kasanın üzerine vurmuş bıçağı karnına.4 tane kedi yavrusu.hepside ölmüş geç kalmaktan.çocuklar ”anne karnından çıkan yavruları soğuk suya tuttuk..ağızlarına üflendik canlansın diye ama zaten şişmişler ..olmadı yaşamadılar ”dediler..eve getirdiler pufidik i .narkozdan baygın buz gibi vücudu.gözler açık kocaman..bedeni traşlı..sargılanmış..sabaha karşı ayıldı.iniltiyle..sepetinden çıkmak istedi.düştü kaldı yere..tekrar bayıldı..
geçirdiği kaza yüzünden yalancı kemik ler oluşmuş al tarafında..rabbim yürümesi için ona izin verdi ama bu kemikler yavruların doğumunu engellemiş..ve bir daha da
olmıyacaktı artık yavruları.veteriner kısırlaştırmıştı. gene sıkıntılı bir dönem başlamıştı.sargıları kabul etmiyordu..yarasını hergün sprey bir ilaçla pansuman yapıyorduk. derken dikişler açıldı.veterinere tekrar gittik” dikiş tutmaz bir daha bu vaziyette te ölür zaten dedi.10 cm açık yara! içi gözüküyor resmen..hergün spreyledim..eczaneden göz bandları aldım bandladım..o açtı ben bandladım..ama onun inadı galip geldi..a kocaman yarayı yalaya yalaya kapattı.etler kaynadı birbirine..tüyleri uzadıı..gene iyi oldu benim pufidik im..
annesi sağdı daha.. o kedim de tek kat evimizin bahçesinde gezinir pufidikle beraber ona da bakıyorduk.kediler yavru kedileri sütten kesme zamanı geldiklerinde kendilerinden uzaklaştırıyorlar.o zamana kadar her lokmasını yavrusuna veren anne kedi belki de onun başını becerebilmesi için onada yabancı kedi gibi davranıyor..durum böyleyken anne kedi nin bebekleri oldu..geceleri evde tutmuyoruz kedileri.dışarıda yatıyorlar..anne kedi nin bu artık kaçıncı doğumu.biliyor güvenli doğum ortamını ..gündüz girmiş eve saklanmış..akşam yemeğinde davetliydik.eve bir geldik anne kedi içeride..çıkardı eşim dışarıya zorla..ama nasıl …çıkmayacağım diye elini cırmaladı.sabaha karşı uyku arasında kızım bilge seslendi” anneeee yavru miyavlaması var diye !!!” amannnn..bilge nin karyolasının altında bir tane kedi yavrusu..meğer anne kedi doğurmaya başlamış ondan dışarıya çıkmıcem diyormuş dedim vardır daha bunun arkası,giyindim anne kediyi arayacağım nereye gittiyse..kapıyı bi açtım .eşikte duruyor. gitmemiş..gidermi ..yavrusu kaldı içeride. hemen bir koli ayarladım..içine serdim bezleri.. koydum anne kediyi içine.yanına yavrusunu . örttüm üzerlerini..doğumun arkası gelecek çünkü.. ben yattım yerime..sabah bir baktım 3 tane daha yavrusu olmuş )) yalaşıp dururlar
ben alışkındım ama.. anne kedi nin bu belki de benim tanık olduğum 4. yavrulayışı
hadiiiiii…anne kedi içeride ..dışarıya bırakamıyoruz..çünkü erkek kediler yavruları parçalıyor..öncesinde böyle kötü bir tecrübemiz var.pufidik te evde.işin kötüsü anne kedi yavruları var diye iyice tedirgin. bu zamanda köpeğe bile saldırıyorlar..pufidik inde aklı yavru kedilerde.geliyo gidiyo onlara bakıyo.anne kedi hırladı falan ama hiççç takdığı yok.sokulurken sokulurken bir ayağını kolinin içine sokarken atladı girdi içine oda kolinin. aaaaaaaa…anne kedi hiç sesini çıkarmadı..pufidik yavaştan yavaştan 4 yavruyu çekti koynuna başladı onları yalamaya..canım yaaa..onları kendi yavrusumu sandı ne hiç anlayamdım artık..anne kedi de pufidik i yalamaya başladı.. 4 yavruyu bu şekil ana kız büyüttüler..uzun zaman bir kolinin içinde 6 kedi.kedilerin gözleri açılıp biraz büyüyünce hepsini bir aşağı bodrum odalarına yerleştirdik.
sonra yavru kediler gene büyüdü..kaybolanları çalınanları oldu..anne kedi birden yok oldu. öldü dedik bildik. çünkü onuda birkaç kez sık sık yavruluyor diye uzaklara atmışdık sada geri gelmişti..
ama..AMA PUFİDİK HEP VARDI… VE ŞİMDİ YOK ””’ dün gündüz bahçe de uyur vaziyet gibi ölüsünü bulduk..geceden ölmüş.sanırım köpekler tarafından hırpalandı..yarası beresi yok..ama kaskatı olmuş..rüzgardan o uzun tüyleri uçuşuyor….bu sefer gidememiş uzaklara..ölümünü saklayamdı bizden..kaybolup gitseydi hep gelecek umudu olurdu o zamanda..şimdi biliyoruz o artık yok.çok şey yaşadı..yaşamak için çok mücadele verdi her zaman..2 yaşındaydı daha. o daha uzun zaman bizimle olur diyorduk. bu kadarmış ömrü..hepimiz çok üzüldük..ağladıkk..ve ağlarken de düşündüm..bir kedi için bu kadar acı hissediyoruz.. ya evladlarını kaybedenler..allah tüm sevdiklerimiz bizimle beraber eylesin..sevdiklerimizin acısını göstermesin…..

Yazar: damla

damla — Tue, 21 Feb 2012 12:12:01 +0000

okadar üzülüyorum ki sizin kediniz ölmüş benim ise evden atılmış bir kaç gün önce aliem kedim tüy döküyor ve çok miyavlıyor diye evden gönderdi şimdi 4 gün oldu onu o kadar çok özlüyorum ki her gün ağlayıp dolaşıyorum evde olmaması beni çok üzüyor şimdi nerde dir o kadar çok özledim ki onu her gün her akşam onun için ağlıyorum geri gelmesi için

Yazar: Kadir

Kadir — Mon, 30 Jan 2012 01:07:25 +0000

Kedim daha çok büyümemişti 5-6 aylıktı fakat annesi çok şirindi ve küçüklüğünden beri yanımda büyüdü küçük olana bakınca sanki
annesini görüyordum o da şekerdi, küçük olan kedimi hep evde kalmasın yazık sıkılmasın diye arada dışarı çıkarırdım markete gittim sadece 5-10 dk. geldiğimde kanlar içinde yüzü parçalanmış şekilde başında da annesi karanlıktı ve belki bir çöp torbasıdır dedim yaklaştım ve görünce şok oldum evet sadece 5-10 dakika sürmüştü markete gidip gelmem aslında sadece ağız tarafı ve dişler parçalanmıştı tıp okuyorum eğer nefes alabilseydi evde solunum cihazıda var boruyu solunum kanalına kadar indirip nefes almasını sağlayabilirdim taki müdahale edene fakat ağzına dolan kan yüzünden nefes alamamış ve işin garibi gripti burun delikleri tıkalıydı en azından burun tarafından nefes alabilirdi bir kaç dakikalığına onu dışarı çıkarmasaydım kardeşim market için yollamasaydı burun delikleri tıkalı olmasaydı o araba biraz daha erken veya geç gitseydi kafasını yana doğru çevirecek takaati olsaydı ve kan ağzında birikmeyip nefes alması sağlanabilseydi veya 2 dakika daha erken gelseydim kedim ölmeyecekti hep bunları düşünüyorum yemeğini bile verirken her gün tabağını değiştirirdim toz bile kaçsa o yemeği dökerdim çok severdim daha öleli 5-6 saat oldu canımdan çok severdim bir ara araba sırf ona çarpmasın diye arabanın önüne geçtim şoför hayretler içinde kaldı meğer ne kadar seviyormuşum onu ya da insanlar çok kötü 20 yaşına geldim erkek adam ağlamaz fakat burnum gözlerim hüngür hüngür ağlıyorum tutamıyorum kendimi çok mu abartıyorum bilmiyorum fakat nefes almakta bile zorlanıyorum…Ve işin bir diğer kötü tarafı bulunduğum bölgede benim gibi kedi seven hiç kimse yok ve durum sadece bu değil sokakta onlarca kedi var hepsi üşüyorlar ve konuşmak isteyen olursa da krembonjour@windowslive.com hatta bunu bende isterim.Belki bir şeyleri paylaşabiliriz.

Yazar: Hilal

Hilal — Wed, 11 Jan 2012 20:18:01 +0000

Benimde yeşil gözlü 3 renkli kedim öldü bence kedi falan almayın parayla sokaklarda yardımınızı bekleyen üşümüş kediler var benim kedimi köpek parçaladı ben okulda olduğum için hiç bir şey yapamadım. köpeyin sahibi tutamamış köpeyini köpektede suç yok o da bi hayvan ama sahibinin ona sahip çıkması lazım. eğer ben orda olsaydım hiç kuşkusuz kargaşanın üstüne atlardım ama onun öbür dünyada sıcacık yatağında en güzel şeyleri yediğini biliyorum lütfen sende böyle yap.Benimkinin adı tontikiydi Meleyim seni çok seviyorum oralarda çok mutlu ol bende bi gün gelirim yanına canım tontikim

Yazar: ayben kalaycıoğlu

ayben kalaycıoğlu — Thu, 15 Dec 2011 09:54:48 +0000

ÇAKIL ım,kocaadamım,kocagözlüm,turuncu burunlu,beyazçeneli,mis kokulu tekirim,koca patilim…
sık sık rüyalarımda çakıl oluşumun kaybolduunu görürdüm,sonunda bulurdum hep ve patisinden tanırdım,çünkü sol patisinin 2.parmağı haylazlığı yüzünden kırılmıştı öne doğru çıkıktı:)çok ürkekti koca cüssesine rağmen (10kg)poşet sesi bile onu sıçratmaya yetebilirdi:)yavruşum mis nefeslimi 5 y da kaybettim,daha da kötüsü uyutma kararını vermek zorunda kaldım…….ıslak burnundan,koca göbişinden,yeşil gözlerinden,zenci patinden,neşeli kuyruundan,kulaklarının hemen arkasındaki aşırı yumuşak tüylerinden,ma ma ma mauuv diyişinden hasretle öperim çakom……

Yazar: mod_wolter

mod_wolter — Fri, 09 Dec 2011 13:19:21 +0000

kedim öldü..araba çarptı…küçüklüğümden beri kedilerim arasında cana en yakın olan simsiyah polatımdı benim..3 gündür ortalarda yoktu aradım ve yolun kenarında buldum…canım benim inşallah acı çekmemişsindir…insanlara bu kadar yakın olan başka bir kedi hiç görmemiştim..boynuma sarılırdı gelen arkadaşlarıma da iyi davranırdı…çok üzgünüm..umarım bana hakkını helal edersin kedicim..seni düşünemeyeceğin kadar çok sevmişimm.seni çok özleyeceğim..