Bu satırları okuyan sizlerin de tıpkı benim gibi bir “kedi insanı” olduğunuzu tahmin edebiliyorum. “kedi insanı” tarafımdan yaratılan bir ifade değil ancak üzerine yüklenen anlamlar itibariyle oldukça yoruma açık. Ben de bu iki sözcükten ne anladığımı ve gözlemlerimi bu vesileyle paylaşmak istedim. Şurada biz bize olduğumuza göre; “Kendimizi tanıyalım” da olabilirdi bu yazının başlığı:)

Kedi insanları kimdir? Bir defa rahatımıza düşkünüzdür biz. Her durumda mümkün olan en ideal ve en rahat koşulları arayıp buluruz. Minderler, battaniyeler ve büyük yastıklar en büyük dostumuzdur. İlk gördüğümüz yere kıvrılıp kalmayız, araziyi dikkatle inceler ve çeşitli kriterleri göz önüne alarak “top 3 kıvrılma köşesi” listesi yaparız. Bu köşelere kıvrılan bizler, mümkün olan en rahat pozisyonu keşfetmiş olduğumuzdan fazla kıpırdanmaz ve “yatış sanatı”nın inceliklerini yerine getiririz.

Kedi insanları olarak alışkanlıklarımıza da düşkünüzdür biz. Öyle hop diye gelen değişimlerden hiç hazzetmeyiz. Gözlem yapar, minimal bir gayretle dener ve sevdiğimiz her şeyi alışkanlık haline getiririz. Aynı şeyleri her gün aynı saatlerde yapmak sıkça rastlanılan özelliklerimizden biridir. Ritüellerimiz vardır bizim; günün ilk kahvesi/çayı, miskinlik saatleri, kitap keyfi vs… Tüm bunları bitmeyen bir coşkuyla yapabilir ve her seferinde aynı keyfi alabiliriz. Hızlı tempolardan hiç hazzetmeyiz, alışkanlıklarımızı değiştirmek zorunda kalmaktan tek kelimeyle nefret ederiz. İnsanlar tüm bu monotonluğun içinde nasıl olup da mutlu olabildiğimizi merak ederler. İşin gizemi; alışkanlık haline getirdiğimiz bir sürü küçük keyiften oluşan yaşamlarımızda saklıdır.

Kedi insanları evlerini de severler. Bir kere içimize sinen bir ev ortamı yarattığımızda onu kurcalamaktan itinayla kaçınırız. Yeri değişen kanepelerden, dolaplardan hiç hazzetmeyiz. Dünyanın merkezi de evimizden başka bir yer olamaz. Evde daima yapacak şeyler bulabiliriz, aynı şeyleri mutlu mesut yapabilen insanlar olduğumuzdan bu hiç sorun olmaz. Evdeyken aynı rotaları izler ve aynı sırayla aynı şeyleri yaparız yine. Dışarıda olmanın en güzel tarafı eve döneceğini bilmektir…

BU BİR ”UFUK ÖZDEN” YAZISIDIR.