Kötü başlayan bir gün… Dehşet içinde kaldığım bir sabah… Bugün…

Rüya tuvalet için artık dışarı çıkmaya başladı. Çişi-kakası geldiğinde kapıya gidip anahtarı sallaması, bize bir işaret. Bu sabahta aynı sesle uyandım ve onu bahçeye bıraktım. Birkaç saat sonra çıkıp seslendim gelmesi için. Gelmedi. Eray bahçede şöyle bir tur attı ve bebekliklerini geçirdikleri kutunun içinde kıvrılmış uyurken buldu onu. Yanına gidip elimi uzattığımda başını kaldırdı ve beni benden aldı… Yüzü gözü çizilmiş, kanamış, her tarafı yaralanmıştı. Noldu kızım sana diyerek kucağıma almaya çalıştığımda, 8 aydır hiç duymadığım şekilde, isyan ederek miyavlamaya başladı. Yere bıraktım ve bir süre sonra nazikçe kucaklayıp eve aldım. Kafesine girdi ve saatlerce uyudu. Az önce kendini biraz toplamış olacak ki, çıktı uyuduğu yerden ve evin içinde bir tur attı. İçeriye yeniden tuvaletini hazırladık ve çişe gitti.. İhtimaller arasında hiç düşünmediğimiz bir durumla karşı karşıya kaldığımızı o an anladık…

Kuyruğuna hükmedemiyor… Tamamen hareketsiz ve kuyruk sokumuna narince dokunmamız bile onu acı veriyor…

Birisi acımadan dövmüş olabilir ya da yüksek bir yerden pataküte düşmüş olabilir… Hekimimizi aradık, travma geçiriyor, ellemeyin, yemek yemesi için zorlamayın ve hiç birşey olmamış gibi davranın, onu da ürkütmeyin dedi. Yarın kontrole götüreceğiz… Sakınılan göze çöp batarmış ya, bizimkide o hesap.

Aynı zamanda öğle saatlerinden beri Mama’yla da uğraşıyoruz. Cama gelip “ben doğuruyorum bana hemen yer bulun” der gibi miyavladı ve bizde kalkıp korunaklı bir yere yuva yaptık. [Bunu nerden anladık, hemen açıklayayım Mama doğum sancısı çekmediği zamanlarda ne yaparsanız yapın asla miyavlamaz ]İçine biraz yemek koyduk ve sıcak olması için etrafını örtülerle kapattık. 2 saattir kutunun içinde takılıyor. Sanırım doğum başlıyor, üstelik bu sefer kendi beğendiği bir yerde değil, bizim uygun gördüğümüz bir yerde doğum yapmayı tercih ediyor. Tecrübesizim, korkuyorum