Kediler gerçekten çok akıllı hayvanlar. Bir kere daha, tecrübeyle onaylandı. Aylardır, her anına tanıklık ettiğiniz Rüya, annesine bunu birkez daha gösterdi. Muğla’da evimizi değiştirdik, Rüya ısrarla eski evimize gidip uyudu. Yeni kiracılara söyledik, tedbirinizi alın, onlar tedbiri Rüya’yı dövmek olarak gördüler. Yavrularını ısrarla o eve taşıdı, hatta bir gece kimseye çaktırmadan orda uyudu ve uyuttu yavrularını… Gittik aldık, yine uyardık, tedbirinizi alın! Camların sinekliklerini yenileyin! Dinlemediler…

Rüya yavrularını taşımaktan vazgeçti, ama kendisi o evde uyumaktan vazgeçmedi. E haklı, o evde doğdu sayılır. Gözleri açıldığında o evdeydi. Kulakları duymaya başladığında o evdeydi. Yağmurdan, köpekten kaçıp o eve koşardı. Acıkınca, özleyince, uykusu gelince o eve koşardı. Bize koşardı… Yine öyle yapmaya devam etti…

İki ayaklı hayvanlar tarafından üzerine su boca edilip, dövülene kadar… Bunları yapmaya devam etti… Ve tam 1 hafta önce bugün, tamda bu saatte, can havliyle kendisini o evin camından dışarı attı ve gitti…

Yavrularını bırakıp gitti. Annesini, babasını bırakıp gitti. Bir bilinmeze… Ne yol kenarlarında iz var Rüya’dan, ne de dönecek diye bir umut içimizde.

Emanetlerine gözümüz gibi bakıyoruz şimdi. Bu yavruların vebali, o insan kılıklıların boynuna…