Anne-kız ağlaya ağlaya dünyaya küçük Rüya’cıklar getirdik. Erken bir doğum, hazırlıksız bir doğum. En azından psikolojik olarak hazır değildik… 3 tane dünya güzeli yavru merhaba derken hayata, kızımın gözümün içine çaresiz bakışı, benim çaresizliğim… Çektiği acıya sadece seyirci kalırken, içimden ne dedim biliyor musunuz? Keşke bir kez anne olsun, o duyguyu tatsın demeseydim. Ve tüm gün yorgun argın bebekleriyle ilgilenen anneye bakarak, içimden aynı cümleyi tekrar ettim. Defalarca!

Benim küçük kızım, kucakta uyuma, yatakta yanağa sürtünme huyundan sadece bebekleri için vazgeçti. Bugün bir ara su içmek için kalktı yerinden, tam su içerken küçük Rüya’lardan biri mızırdandı. O koşuşu, o paniği anlatmama imkan yok…

Seni çok seviyorum Rüya’m… En kısa zamanda gidiyoruz operasyona :) Hazırla kendini :)