(soldan sırayla:Rüya, Hayal, Masal)

Masal bebeği kaybettik…. Rahat uyu yakışıklı oğlan. Aylarca erkek olduğunu anlamayıp, sana kız ismi koyduğum içinde beni affet…  Masal’ı (Zeytin’i) sahiplenen, sitemizin biricik bakkal teyzesinin dilinden olay:

Oğlumun biri asker. Doğduğu günden beri ilk kez ayrıldık. Hasret içimi yakıp kavuruyor. Büyük oğlum gurbette.Evli…

Yalnızlığımı paylaşan Zeytin’im vardı 3 gün öncesine kadar. Bir araba geldi, o benim koynuma girdi. İndirdim kucağımdan, sen burda bekle oğlum dedim. Hırkama sardım, oturttum işlettiğimiz marketin içindeki masaya… Toptancı geldi sonra, hesap kitaba daldım. Yoğunluk geçtikten sonra seslendim oğluşuma… Ya kasanın içinden ya da raflardan birinin arkasından çıkıp gelmesi lazımdı normal şartlarda… Bir daha seslendim, ses yok. İçim 0 an yandı…

Oğlum, toptancı arabasının motoruna girmiş olmalıydı. Hemen giden aracın arkasından yola düştük eşimle… Aracı bulduk yok. Ohh dedik, bir yerlerde oyuna daldı heralde, gelir… Aradan 5 dk geçmedi ki yolun kenarında oğlumun cansız bedenini gördüm… Boylu boyunca uzanmış, ağzı burnu kan içinde… Yaşıyor mu diye eşim koşuyor, hayır… Ezilmemiş, üstünden araba geçmemiş, belli… Motora da girmemiş, tüyleri tertemiz, yağ, mazot, pislik yok… Sadece başı düşmüş.

Hani en başta bahsettiğim araç var ya, korkup koynuma girmişti oğlum… İşte o araca girdiğini anlıyoruz. Artık hiç birşeyi değiştiremem. Ama neden onca yolu gittikten sonra, o araçtan atladığını bilmek isterdim… Neden atladığını ve başını kaldırıma çarparak öldüğünü…

Geceleri herkes yattığında evde, bana yoldaş olan, bulmaca çözerken kaleme kağıda atlayan… Kasanın para gözüne girip, uyuyan… Maskot oğlum… Affet beni, koruyamadım seni…