Kedilerin bıyığı, diğer tüylerinden 3-4 kat daha kalın bir yapıya sahiptir ve dudağın üst kısmında birkaç sıra halinde farklı uzunluklarda bulunurlar.Bıyıkların kökleri, sinir sistemi ile ilintilidir.Bıyıklar tarafından algılanan bir hareket hemen köklerden sinirlere ve oradan beyine iletilerek alınacak aksiyon konusunda bilgilendirme ve uyarı işlevi görür.

Bıyıklar kedilerin bir nevi dış dünyayı algılama araçlarıdır. Dokunma, sevme, sürtünme hareketlerini bıyıklarını kullanarak yaparlar. Yön tayininde bıyıkları sayesinde yaparlar. Örneğin karanlık bir mekanda, gece gözleri daha iyi gördüğü için değil, bıyıkları sayesinde hiçbir yere çarpmadan ilerleyebilirler. Yine bıyıklar aracılığıyla hafif bir rüzgar ya da titreşimi kolayca farkederler. Tüm bunların yanında, kedilerin dengede durabilmesi bıyıklarına bağlıdır. Bıyıkları kesilmiş, kırpılmış bir kedi yürümekte dahi zorlanır, sürekli düşer veya yürürken sağa sola çarpar. Bıyıklar kedinin bir cisimle aralarındaki mesafeyi algılamasına yaradığı gibi, kedinin içinde bulunduğu ruh halininde göstergesidir.Öne doğru uzanmış bıyıklar ve dudaklar merakın, geriye çekilmiş bıyıklar korkunun göstergesidir.

Bıyıklar, kökten sinir uçlarına bağlı olduğu için, basınca karşı da duyarlıdırlar. Mama kabının fazla derin olması, kedileri rahatsız eder. Bıyıkları mama kabına değdiğinde huzursuz olurlar ve tabağın dibini yemezler. Bu konuya da dikkat etmek gerekir.Kedi bıyığı aynı zamanda gözleri de korur. Göz için zararlı olabilecek nesnelere yaklaşıldığında bıyıkların bu nesnelerle temasa geçmesi ile göz kapakları kapanır.

Bıyıklar zamanla yenilenir ve yerlerine yenileri çıkar. Ama bıyıkların azalması kedilerin hareketlerini etkiler ve çevreye uyumlarını zorlaştırır. Asla kesilmemeli ya da çekilmemelidir.