Merak edenler olmuş, “neredesin angaralı!” , “kızım ay’a falan mı taşındın, ulaşmak ne mümkün?” , “ee bizim kedilerin çok hikayesi birikti, hadi bi araşalım, yazışalım” , “ooofff çoook özledim!!!!” , “”vallahi polise haber vericem artık :p ” diyenler olmuş…

Anlatalım o halde.

Pek keyifsiz ağustostuk, eylül olduk.. Ekim olduk, kasım, derken aralık.
Eylül “sağlık” ve “ölüm” teması içinde geçti, ekim krizlerle… Kasım sakinleşti biraz, aralık biterken, hayatın var olduğunu gösterme çabası içinde…

Aralığın 1′inden beri yoğunum. Hem var gibiyim, hem yok gibi. Her değişiklik, her yoğunluk bir umuttur benim için. Zihnim “umuda” çalışıyor şu aralar. Bazı durumların stresi tam gaz devam etmekte, ama eskiye göre daha umutlu ve heyecanlı stresler içerisindeyim. Devamını oku »

*Ankara kedileri “miyav la bebe” diye miyavlıyormuş. (Behzat Ç.’nin yalancısıyım)

*Okumayan yavru kedileri sanayide ustaların yanına çırak olarak veriyoruz. (Bazen park etmiş araba motorundan kedi çıkar ya, şaşırmayın yani)

*Kendime not: “Yalanacağın zaman koltuğun kenarına yatma! Kendinden geçmiş bir şekilde dönerken yere düşebiliyorsun.”

*Başbakan aradı “Yeni kabinede Hayvancılık Bakanı olur musun?” dedi… “Ben zaten Pencereden Kuşlara Bakanım” dedim, fazla yazmasın diye kapattım.

Twitter’da bir kedi patisi!

Az kaldı, yine aynı manzara, yine aynı çocuklar, yine aynı anne-babalar… Ve yine aynı “kurban”lar…

Bayramınız, “kurban” olmasın… Dini vecibelerinizi yerine getirirken, çocuklarınızı “kurban” etmeyin… Denizler, caddeler oluk oluk kanla yıkanmasın.. diyeceğim… Olmayacak..

Neyse, şimdiden hayırlı bayramlar…! Devamını oku »