Hayvan sevmenin bir adım ötesi insan sevmektir..

‘Yazarların Kaleminden’ Kategorisi Arşivi


Kedi Yerleştirme Sınavı

21 Ağustos 2010 Yazar: Çiğdem | Kategori: Yazarların Kaleminden

Yavrularını güvenli bir ortamda doğurmak isteyen anne kedi, bütün gece ağladı ve onu içeri aldık…
Beğendiği dolaplardan birinin içinde yavrularını doğurdu, biraz büyüttü ve çekip gitti…
Altı kedi yavrusu ile baş başa kaldık…
Onlara iyi birer yuva bulmak için gazetede okurlardan yardım istedik, telefonlar yağdı. Ve muhterem karım Andree telefonun başına oturdu, bebekleri isteyenleri sınavdan geçirdi…

“Hayvanları seviyor musunuz?..”
“Tavuklarımız vardı yenge…”
“Eviniz kaçıncı kat, çünkü bebek kedi balkondan düşerse öyle yüksek olmasın…”
“Düşse bırakmayız yani… Bakarız düşecek, tutarız…”
“Bir de temizlik yapılırken pencereyi açarsanız, o sırada bir kuş pencerenin önünden geçerse, bu kuşa atlarsa…”
“Kuş geçmez…”
“Alt katta kim oturuyor?..”
“Maksut beyler…”
“Ne iş yapıyor?..”
“Avukat… Kedi onların evine düşerse diye mi?..”
“Hayır, hayvan sevmeyen birisi olabilir… Şikâyet ederse sonra… Böyle durumlarda insanlar hayvanları dışarı atıyorlar, olur mu yani…”
“Olmaz…”
“Elektrikli sobanız var mı?..”
“Kombi bizimki…”
“Elektrik çarpmasın sonra… Peki evin önünden çok şey geçer mi?..”
“Kuş mu?…
“Yok, arabalar falan…”


İyi yürekli, merhametli insanlar durmadan aradılar…
Sonunda…

Sonunda kedi yavruları bizde kaldı… Bizimle saklambaç oynamayı seviyorlar, nereye baksam iki kulak gözüküyor…
Kimse kazanamamıştı kedi yerleştirme sınavını…

Bekir COŞKUN

Kedi İdi Adı

10 Mart 2010 Yazar: Çiğdem | Kategori: Yazarların Kaleminden

Bu adı,
Ona kimse vermedi…
Çağırdılar, sağırdı, duymadı.

Kedinin mırmırları,
Onun,
Hem düşünmesi,
Hem de duyma’sıdır.

Bunu,
Benim yazmam
Da,
Benim mırmır’larımdır.

Duyan,
Bunu yazmaz.
Uyan,
Bunu yazan bir kedidir.

Özdemir ASAF

 

Küçük Kızın Avucundaki Dünya…

01 Mart 2010 Yazar: Çiğdem | Kategori: Yazarların Kaleminden

Annesi kapıyı açtığında küçük kızın elinde bir kedi yavrusu vardı. Küçük kız avucuna rahatlıkla sığmış kedi yavrusunu annesine doğru uzatmıştı. Hem küçük kızı, hem kedi yavrusu öyle anneye bakıyorlardı. Kız sesi titreyerek: “Kimsesi yok, onu evimize alabilir miyiz?” dedi… Anne, kızının dünyasını çok etkileyecek, onun kimliğini ve duygularını belirleyecek çok önemli bir kararla karşı karşıya olduğunu anladı… O ikisi de koca gözlerle bakıyorlardı annenin yüzüne..
Anne karar verdi: “Sen istiyorsan…”

Kedi yavrusuna bir sepet buldular, bir de küçük yemek kabı… Bebek kedi, sütünü içince gidip sepetinde yattı. Uyandığında düşe kalka küçük kızı aradı, onu bulduğunda kucağına çıkıp oturdu… Nerede, ne zaman önemli değil…

Devamini oku »