Kedilerle ilgili bu durumu yeni öğrenmiştim;

Normalde sokak kedisi kendini saldırgan köpeklere karşı koruyabilirmiş. Bu direnci kıran tek şey neymiş biliyor musunuz: Sevgi…

İnsanoğlu, eğer bir sokak kedisinin başını okşar ve ona şefkat gösterirse kedicik kendisinin koruma altında olduğunu zanneder ve sivri tırnaklarını içeri çekermiş. Ve vahşi köpeklerin azgın dişlerini gırtlaklarında veya itlaf ekiplerinin zehirli etlerini midesinde bulurmuş. Küçücük bir dokunuşta gardı düşen ve ölümcül yaralara açık hale gelen sarmanların kaderinde kendi aşk hayatımızın hülasasını buldum. Biz de Eros’un şefkatine sığınıp, sevdalanınca en mahrem zaaflarımızı ele vermiyor muyuz? Yıllar yılı ardına sığındığımız barikatların anahtarını gönüllü teslim edip, tırnaklarımızı içeri çekmiyor muyuz?

Devamini oku »

-Sana gelirken kedi getirmeye karar verdim.

-Ben hayvanların “hediye” olarak görülmesine şiddetle karşıyım.

-Ağzımdan “hediye” diye bir kelime çıktığını hatırlamıyorum.

-O halde?

-Sokakta yaşam savaşı veren bir kediye, en iyi senin bakacağına inandığım için dedim.

Görsel emekçisi: EMS

Bir yandan zaman hızlı geçsin diye dua ederken, diğer yandan 24 yaşımda kalmak için pazarlığa girişmek. İnsanlar neden bukadar kötü olmak zorunda? sorusuna yanıt ararken, iyi insanları yanıbaşımda buluvermek. Hayal ettiklerime hem çok uzak hem de çok yakın olduğumu görmek. Beklemek, bekletmek, umut etmek, hissetmek…

Lola’nın Efe’yi beklediği, hissettiği gibi…