Şiiişşşt, bana bak! Çok oldun artık sen. Hiç çevirme başını başka tarafa, duymamazlıktan geliyormuş gibi görünmek için, o gazeteyle oynadığını biliyorum. Rüya! Yüzüme bak!

Sokak kedisi misin, ev kedisi misin bir karar ver artık. 3 gün evde, 1 gün dışarda olmaz böyle. Ya hep benimsin, ya hep mahallenin. Kıskanıyorum kızım, başka yer yokmuş gibi marketin önünü kendine oyun alanı yaptın. Hergün kırk kişi, ”ayy ne tatlı kediiii, sahibi yoksa alalım biiiz” gibi saçma sapan

Devamini oku »

Tom’un kedisi kalp krizi geçirdi iki ay kadar önce. Daha doğrusu veteriner öyle dedi. Ağaçtan düşmüştür bence.

Sağ ön ayağı felç, aklı hep başka yerde gibi. Zaten yaşlı bir kediydi.

Yürüyebilsin diye, o bacağı kesmek gerekti. Ağır ağır geziniyor şimdi.

Yine çok zaman dalgın sanki, hareketleri yavaş, kendince, bazen de ama belli ki keyifli.

Dün gördüm bahçede, bir kuşa doğru seğirtti, yalpaladı biraz, doğruldu.

O bacağın yokluğu hiç aklında değildi belli ki. Birden aklıma geliverdi:

Kediler de insanlar gibi çabuk alışıyor demek eksikliğe, eskiden varken artık olmayan şeylere. Gençlik. Ölen dost.Eski sevgili.

Kediler de bizim gibi yaşayabiliyor demek eksile eksile…

Roni Margulies

Sevgili Talat, bana mim göndermiş Blogumun ilk mim’ini yazmanın heyecanını yaşıyorum Kişisel bir blog olsaydı burası, yazacak fazla şey bulamazdım… Evlilik teklifi almış olmamın dışında ve 3 yıldır alıp bir türlü veremediğim dersi 2009 haziranında vermemin dışında ilginç birşey yaşamadım çünkü

Kedi Kardeşliği, hüzünlü bir yıl olarak değerlendiriyor 2009′u. Şöyle ki:

2 yıldır besleyip büyüttüğüm, minik kızım Kirli beni terketti. Onu ilk bulduğumuzda ben kedilere dokunamayan, oturdukları yere dahi oturamayan bir insandım. Bugün bu blog varsa Kirli’dir en büyük sebebi.

Devamini oku »