Büyük bir kedi, kuyruğuyla oynayan küçük bir kediye sormuş: “Neden kuyruğunu kovalıyorsun?” Yavru kedi yanıt vermiş: “Bir kedi için en güzel şeyin mutluluk, mutluluğun da kuyruğum olduğunu öğrendim. Bu nedenle onu kovalıyorum, yakaladıgımda mutluluğa kavuşacağım.”

Bunun üzerine yaşlı kedi şöyle demiş: “Gençken ben de mutluluğun kuyruğum olduğuna karar vermiştim. Ama şunu farkettim; ne zaman onu kovalasam benden uzaklaşıyor, ne zaman kendi yoluma gitsem hep peşimden geliyor.”

“Olm bu insanları anlamak imkansız. Noel babayı anladık da noel kedisi ne la! Fareye, kuşa rezil ettiler!” diyenler şöyle dursun, yeni yılda sağlıklı kararlar alan kedilerimiz de var elbette. Mesela Zihni;  yeni yıl kararlarını, “Daha az uyuycam, daha az mama yiycem, perdeleri daha az tırmalıycam ve yalanırken koltuktan daha az düşücem…” diyerek bizimle paylaştı.

Tüm kedi kardeşleri adına soruyoruz! Yalancının ıslak maması bitsin mi?!

Ha, bir de talih kuşu kafasına konsun diye bekleyenler var. Kim bilir, belki şans döner artık… O zaman hep birlikte, amin!

Merak edenler olmuş, “neredesin angaralı!” , “kızım ay’a falan mı taşındın, ulaşmak ne mümkün?” , “ee bizim kedilerin çok hikayesi birikti, hadi bi araşalım, yazışalım” , “ooofff çoook özledim!!!!” , “”vallahi polise haber vericem artık :p ” diyenler olmuş…

Anlatalım o halde.

Pek keyifsiz ağustostuk, eylül olduk.. Ekim olduk, kasım, derken aralık.
Eylül “sağlık” ve “ölüm” teması içinde geçti, ekim krizlerle… Kasım sakinleşti biraz, aralık biterken, hayatın var olduğunu gösterme çabası içinde…

Aralığın 1′inden beri yoğunum. Hem var gibiyim, hem yok gibi. Her değişiklik, her yoğunluk bir umuttur benim için. Zihnim “umuda” çalışıyor şu aralar. Bazı durumların stresi tam gaz devam etmekte, ama eskiye göre daha umutlu ve heyecanlı stresler içerisindeyim.

Devamini oku »