Geçen hafta intihar etti öğretim üyesi Dicle Koğacıoğlu. 37 yaşında… Ve şu notu bıraktı arkasında: “Çok acı var, dayanamıyorum…“

Aşk, ayrılık acısı sanmıştım ilk okuduğumda. Hep öyle ezberletildiğinden, öyle yakıştırıldığından belki. Ama değilmiş. Namus cinayetleri üzerine çalışıyormuş, Koğacıoğlu. Namus terörü üzerine...

Önünde belgeler, otopsi raporları, bazen en hain, acımasız ifadeler.

Yani acının tarihi. Ardından konu “namus” olunca, hafifletici nedenler elbette. Ve yargının ceza indirimi… Meslektaşlarıyla birlikte kaç kez isyan etmiş, yargı kararlarına. Ruhu yaralanmış, her “vaka”da. Sonra önce o notu bırakmış arabasına. Sonra kendini, boğaz köprüsünden…

Bıraktığı notta, “Çok çaresizim” demiş ve özür dilemiş ailesinden.

Köpeği Çıtçıt’a iyi bakmalarını istemiş. Ve tüm parasını, herşeyini hayvanlara bağışlamalarını… Bir “insan”ın, başka bir insana yapabildiklerini, zalimliğin sınırsızlığını çok iyi bildiği için belki. Belki artık sadece köpeklerin, hayvanların zalim olmadığına inandığı için.

Sabancı Üniversitesi’nde ders verdiği öğrencileri çok iyi, çok esprili bir hoca olduğunu yazmışlar, ardından. Meslektaşlarının da onunla ilgili satırları var, açtıkları blogda.

“Gülüşünü, kahkahasını, şen sesini, pürtelaş koşuşturmalarını, duru yüzünü” özlüyor hepsi. Muzip, çocuksu yaramazlığını da… Bir arkadaşı da, “Hep hakikatin peşindeydi” diye yazmış onun için. Belki önündeki hakikatler, soldurmuş gülümsemesini. Narin omuzları dayanamış artık acılara; bir insanın, bir insana ettiğine… Kıymış kendine, usulca. Geride kalan nidası da, dışarıya kapattığımız o çift camlı, kalın penceremize, usulca, “Çıt çıt…” vurur gibi.

“Masum” muyuz şimdi, herhangi birimiz?

Yaşar SÖKMENSÜER

Ankara doğumlu olan Yaşar Sökmensüer, Ankara Cumhuriyet Lisesinin ardından 1979 yılında Hacettepe Üniversitesi Sosyal Çalışma Bölümünü bitirmiştir. Aynı yıl bölüme asistan olarak girmiş, Toplumsal Refah Sosyolojisi konusunda master’ını tamamlamıştır.Bölümde 4 yıl süreyle ders vermiş, 12 Eylül ve yeni YÖK yasasının ardından yapılan uygulamaları protesto ederek 1983 yılında üniversiteden ayrılmıştır.

Aynı süreçte Liseli Gençliğin sorunları ve Türk Toplumbilimcileri isimli iki ortak kitap çalışması hazırlamıştır. Veri Araştırma kamuoyu şirketinde kurucu ortak olarak yer almıştır.

1990 yılından sonra Aktüel Dergisi ve Sabah Gazetesinde editör ve yönetici olarak çalışmıştır. 1994 yılından beri Ankara Hürriyet Gazetesi’nde yazı işleri koordinatörü ve köşe yazarı olarak görev yapmaktadır.

Evli olan Sökmensüer, bir oğul babasıdır. Ayrıca Ugly isminde bir kız boxer’a da babalık yapmaktadır.

”Çıt çıt…” başlıklı makalesini ”bana elinizi uzatın” kapmanyamıza destek vermek amacıyla bizimle paylaşmıştır . Kendisine teşekkürü bir borç biliriz. Tüm iş yoğunluğuna rağmen yazışmalarımıza kısa sürede cevap vermiş, isteklerimizi bizi kırmadan yerine getirmiş değerli yazarımızın önünde kedikardesligi.com ailesi olarak saygıyla eğiliyoruz…

BU YAZI ”BANA ELİNİZİ UZATIN KAMPANYASI” ÇERÇEVESİNDE YAYIMLANMIŞTIR.