Anlatmayayım, utandırmayayım dedim ama aklıma geldikçe gülüyorum. Benim, şımarık bir kızım var biliyorsunuz. İsmi Rüya. Muğla’yı bilenler, evlerin genelinin müstakil olduğunu ve hemen her evde en az bir evcil hayvan beslendiğini bilirler. Ve bu hayvan genelde köpektir

Neyse efendim… Dün akşam, oturduğumuz sitenin diğer ucunda oturan bir arkadaşıma uğramamız gerekti Erayla.. Yola çıktığımızda, Rüya’da bahçe de oynuyordu. Peşimize takıldı. Hadi dedik gelsin, yolun yarısında nasılsa yorulur, geri döner dedik. Zaten hava karanlık, köpekler havlayınca, korkar vazgeçer diye umduk..

Biz gittik, işimizi hallettik, eve geri döndük, yemek yedik, mısır patlattık, onuda yedik, kahve yaptık, içtik (kıskandınız di mi?) derken iki saat geçti aşağı yukarı.

Devamini oku »

Mart ayının gelmesiyle birlikte, bir kıpırtıdır aldı tüm kedileri. Evden kaçan erkek kediler mi arasınız, bir hafta sonra zayıflamış halde evine geri dönenler mi ararsınız.. Bir Şakir kedisi de benim kızın peşinde şu aralar. Pek yakışıklı, pek bakımlı bir erkekceğiz kendisi. Sarmanlar sarmanı, pofidikler pofidiği..Ev kedisi, mavi tasmalı.. Sahibi arıyorsa meraklanmasın diye detaylı anlatıyorum. Bir zamandır bizim bahçede konaklıyor kendisi

Bir de tekirimiz var. Camdan içeri işemeye odaklamış kendini. Aklı sıra kendi sınırlarını belli ederek, rakiplerine göz dağı veriyor. Arsız! Hem Rüya’ya, hem annesine yani Mama’ya takmış durumda. Hadi bakalım hayırlısı, torunlar hangi damattan olacak, bizde sabırsızlıkla bekliyoruz..

Unutmadan, ”Ispanak Can’dır” kampanyamızın ikinci emektarı belli oldu. Ecem hanımı tebrik ediyoruz.. Lösemili çocuklarımıza destek vermek istiyorsanız, lütfen sizde Lösev Ispanak sitesine girip, sevdiklerinize birer hediye yollayın..Ya da sitemize yorum bırakarak, her 100. kişiden biri olmaya çalışın

Unutmayalım ki, birgün bizlerinde başına gelebilir. Duyarsız kalmayalım!