16 Ekim gecesi, 2 günlüğüne ekran karartma kararı aldık. Gece yarısından sonra siteye gelenler siyah bir ekranla karşılaştı. Kızımızın ani ölümü bizim hayatımızı nasıl kararttıysa, bizde öyle kararttık ekranımızı…

Kolumuz kanadımız kırık günlerdir. Geçtiğimiz pazar gecesinden beri evde mutfağa hiç girmedim. Elim ne yemek yapmaya gitti, ne de yemek yemeye. İyi ki Eray var, elimden tutup yemek yemem gerektiğini hatırlatarak sağlığımın bozulmasını engelledi. İlginç zaten, erkekler böyle durumlarda daha bir güçlü oluyor.

Evde 1 haftadır temizlikte yapılmıyor. Doğru düzgün uyuduğumda yok. Gece ağlayarak uyuya kalmalar, sabah ağlayarak uyanmalar. Böyle geçirdim bir haftayı. Bugün artık ayağa kalkmam gerektiğini farkettim. Önce kahvaltı hazırlandı, çay demlendi. Bulaşıklar yıkandı, ev süpürüldü. Badem’in yemek kapları toparlandı, taşıma kutusuna konuldu. Sağlık karnesine bakarak dakikalarca o anlar düşünüldü. Yerleri silme vakti geldiğinde ise artık gücüm tamamen tükendi. Ölmeden saniyeler önce, görmememiz için, can çekişirken girdiği bavul arkasına bakıldı. Kustuğu yere baka baka ağlandı. Lanet edildi.Sonrada ondan kalan son izler bir vileda paspasının darbesiyle yok edildi.

Kum kabı hala dökülmedi. Sabahları, buzdolabının uzaktan gelen sesi, yorgan altından gelen huzulu mırlama sesine benzetilmeye devam ediyor. Eve her girişte onu gömdüğümüz toprağa bakıp, kızıııııım anneciiiiiim burdayım dünya güzelim,tontişiiiim diye seslenmeye devam ediyoruz. Videoları izlememe ve resimlere bakmama kararı aldık.

Devamini oku »

Jennifer‘ı bugün kaybettik Birkaç gün arayla yaşadığımız ikinci ölüm. Ailesi kötü durumda… Herkes kendini suçluyor. Tıpkı benim kendimi suçladığım gibi…

Rahat uyu güzel kız…

Talihsiz bir bebek o… Diğer kardeşi talihsiz bir kaza sonucu yaşamını yitirmiş. Şuan bulunduğu evde 6 yaşında bir başka kedi var ve hasta. Üstelik birbirlerine hiç tahammülleri yok. Aile bu miniği sahiplendirmek istiyor. 2,5 aylık bir dişi. Tuvalet eğitimi var. Lütfen sahipsiz kalmasın.

Devamini oku »