Sokaklarda ne çok hayvan var değil mi? Hatta bazılarının yüzleri, gözleri, oyunculukları cins kedi/köpeklerden daha güzel, daha ilgi çekici..Barınaklarda öyle, tahmin edemeyeceğimiz kadar çok canlı, masum gözleriyle demir parmaklıkların ardından yaşamı seyrediyorlar.. Seyretmek zorundalar, çünkü sokaklar acımasız.. Birde petshop gerçeği var tabi.. Bir heves ”para ile satın alınan”ardından sıkıldım denilerek sokağa bırakılan…

Petshoptan alınıp, sonra sokağa bırakılan hayvanların çoğu, ne yazıkki yaşayamıyor.. Zaten ırkları gereği, sokak bilmeyen bu hayvanlar, doğaya ayak uyduramıyor, bazen açlıktan, bazen soğuktan, bazen arabalar , bazense başka hayvanlar(!) yüzünden, yaşayamıyor.

Bazılarınız bu yazıya, doğanın kanunu bu hepimiz ölümlüyüz, hatta büyük balık küçüğü yer diye yorumlar getirebilir..
Ancak hayvan haklarına saygı ve etik gereği, bu bir insanlık suçudur.. Bakamayacaksan almayacaksın, tıpkı çocuk yapmadığın gibi..

Evcil hayvan beslemek isteyenlere uyarıdır!

-Evleniyorum
-Askere gidiyorum
-Ailem istemiyor
-Bakamıyorum
-Sıkıldım
-Alerjim varmış
-Tüyü dökülüyor
-Eğitemiyorum
-Yurtdışına gidiyorum,

gibi bahanelerle sahiplendiğiniz hayvanı tekrar sokağa bırakmayın..Çünkü bukez yaşama şansları, sizin onu almadan önceki yaşama şansından çok daha az..

Hayatınızda sadece birkez terkedildiğiniz anı düşünün.. Kalbinizin çarpıntısını, beyninizde hissettiğiniz anı.. Ellerinizin hem buz kestiği, hem terlediği o anı.. Bir yığın soruyla boğuştuğunuz ilk geceyi ya da.. Neden? Nasıl? Ne için? Nezaman karar verdi? Bu kadar basitmiydi?…..
Terkedilmek nasıl boşluk duygusu uyandırır insanın içinde.Bir erkek/kadın tarafından terkedildiğinizde bu cinse bir daha asla güvenememe sendromunu hiç yaşadınız mı?Yemek yiyemediğiniz, konuşamadığınız bir an oldu mu sırf bu yüzden? Ağlamaktan yorgun düştüğünüz ve uyuyakaldığınız bir gecenin sabahında gözünüzü açtığınız ilk anda, yanaklarınızdan bir damla yaşın süzüldüğüne şahit oldunuz mu hiç?
Peki, terkedildim ama böyle olmadım, hırslandım diyenlerden misiniz? Hırsınızın sizin canınızı yaktığı bir an hiç mi olmadı? İlk günlerin kasvetinden, yalnızlığından isyan ettiğiniz, sabahlara kadar içip, dans ettiğinizde mi olmadı?

Terkedilmek, tüm canlılara aynı acıyı verir…

‘Evcil hayvan bakmak büyük sorumluluk isteyen bir iş. Ona iki ay bakıp, daha sonra “Sıkıldım,” diye sokağa atanlar büyük bir insanlık suçu işliyor. Onları alırken birlikte yaklaşık bir 15 yıl geçirileceği, onların da hastalanabileceği, sıkıntıları olabileceği kısaca ciddi bir sorumluluk gerektirdikleri düşünülmüyor.
Sevimli bir oyuncak olarak satın alınan hayvanlar, en ufak bir sorun çıkardıklarında fırlatıp sokağa atılıyor. Yaz sonunda sokaklar terk edilmiş cins hayvanlarla doluyor.’

diyen Haytap, 1 haziran-31 eylül 2009 tarihleri arasında ‘beni terketme projesi‘ni yürütecek.

Söyleyecek pekte fazla söz yok, bir kez kendinizi onların yerine koyun, yeter..

Yaz aylarında ciddi tehlike yaratabilecek ısı çarpması dikkat edilmesi gereken önemli bir konudur.Uzun zamandır suyun hayvanlar için hayati önem taşıdığını ve bu konuda duyarlı olmamız gerektiğini vurguluyorum. Birbaşka konu ise araç içerisinde bırakılan evcil hayvanlarımız.Çocuk ve bebek ölümlerine sebep olduğunu, neyazıkki örneklerle defalarca gördük. Canlıların özellikle aşırı sıcak havalarda kapalı bir araç içinde bırakılmaları solunum yetmezliği ve artan vücut ısısı nedeniyle bir kaç dakikada genel durumun bozulmasına ve ölüme neden olabilir.Güneş ışınlarının en etkili olduğu 11:00 ve 16:00 saatleri arasında çocuk ve yaşlıların sokağa çıkmaması gerektiği gibi evcil hayvan konusunda da dikkatli olmak gerekiyor.

Haytap Federsayonu’da hazırlamış olduğu uyarı stickerları, pano ve broşur dağıtımıyla bu konunun önemini duyuracak.